រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
ប្រកួតបាល់ទាត់
ព័ត៌មានយុទ្ធសាស្ត្រ

មុនទាត់ហ្វ្រីឃីក សូមអានវិធីសាស្ត្រឆ្នាំ២០២៦នេះ

របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺត្រូវគ្រប់គ្រងបួនចំណុច៖ ទីតាំងដាក់ជើងទ្រទ្រង់ ចំណុចប៉ះលើបាល់ មុំរត់ចូល និងការតាមដានចលនាបាល់បន្ទាប់ពីទាត់។ សម្រាប់កីឡាករ និងអ្នកស្រឡាញ់បាល់ទាត់នៅកម្ពុជា បច្ចេកទ...

Nov 7, 2026 5 min read កម្រិតអ្នកជំនាញ
មុនទាត់ហ្វ្រីឃីក សូមអានវិធីសាស្ត្រឆ្នាំ២០២៦នេះ

របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺត្រូវគ្រប់គ្រងបួនចំណុច៖ ទីតាំងដាក់ជើងទ្រទ្រង់ ចំណុចប៉ះលើបាល់ មុំរត់ចូល និងការតាមដានចលនាបាល់បន្ទាប់ពីទាត់។ សម្រាប់កីឡាករ និងអ្នកស្រឡាញ់បាល់ទាត់នៅកម្ពុជា បច្ចេកទេសនេះអាចប្រើបានទាំងការទាត់បាល់កោងពីលើជញ្ជាំង ការទាត់បាល់រាបចូលជ្រុង និងការបញ្ជូនទៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់។ FIFA និង IFAB កំណត់ថា បាល់ហ្វ្រីឃីកត្រូវទាត់ពីទីតាំងកំហុស ហើយគូប្រកួតត្រូវនៅចម្ងាយយ៉ាងតិច ៩,១៥ ម៉ែត្រ។ ការហ្វឹកហាត់ ៣០ នាទីក្នុងមួយសម័យ ដោយកំណត់គោលដៅ ៤ តំបន់ នឹងជួយកែលម្អភាពត្រឹមត្រូវជាងការទាត់កម្លាំងដោយគ្មានផែនការ។ ចាប់ផ្តើមដោយបាល់ឈប់ស្ងៀម វាស់ចម្ងាយពីជញ្ជាំង ហើយថតវីដេអូពីខាងមុខ ដើម្បីកែសម្រួលជំហានរបស់អ្នក។

Cambodian football player practicing a curling free kick on a quiet stadium pitch at sunset

ករណីដែលគួរឲ្យចងចាំគឺការទាត់ហ្វ្រីឃីករបស់ Lionel Messi នៅតំបន់ក្បែរប្រអប់ពិន័យ។ វាមិនមែនជាអំណាចជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការបញ្ចូលល្បឿនបង្វិល កម្ពស់ដំបូង និងការទម្លាក់បាល់នៅវិនាទីចុងក្រោយ។ Cristiano Ronaldo ប្រើវិធីខុសគ្នា ដោយផ្តោតលើការប៉ះកណ្តាលបាល់ ដើម្បីបង្កើតចលនាខ្លាំង និងមិនងាយទាយទិស។ អ្នកមិនចាំបាច់ក្លាយជា Messi ឬ Ronaldo ទេ ប៉ុន្តែត្រូវយល់ថា រាល់ការទាត់មានគោលបំណងជាក់លាក់។ គេហទំព័រ ប្រកួតបាល់ទាត់ ផ្តល់មាតិកាអំពី FIFA World Cup 2026 ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ដូច្នេះអ្នកអាចប្រៀបធៀបការទាត់របស់កីឡាករល្បីៗជាមួយបច្ចេកទេសផ្ទាល់ខ្លួនបាន។ មើល មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ដើម្បីយល់ពីច្បាប់ និងតួនាទីរបស់ជញ្ជាំងការពារ។

ចង់ស្វែងយល់ពីមូលដ្ឋានឲ្យបានច្បាស់ជាងនេះ សូមចាប់ផ្តើមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ចំណុចសំខាន់បំផុតនៃការទាត់ហ្វ្រីឃីក

ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកល្អមិនចាប់ផ្តើមពីការរត់លឿនទេ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការអានស្ថានភាព។ អ្នកត្រូវដឹងចម្ងាយទៅគោលដៅ ចំនួនកីឡាករក្នុងជញ្ជាំង ទីតាំងអ្នកចាំទី និងថាតើខ្យល់កំពុងបក់ពីទិសណា។ សម្រាប់ចម្ងាយប្រហែល ១៨–២៥ ម៉ែត្រ ការទាត់កោងពីលើជញ្ជាំងមានប្រសិទ្ធភាព ប្រសិនបើអ្នកប៉ះផ្នែកខាងក្រោមជ្រុងនៃបាល់ ហើយបញ្ចេញជើងតាមទិសកោង។ ចម្ងាយ ២៥–៣៥ ម៉ែត្រត្រូវការកម្លាំងបន្ថែម ប៉ុន្តែកុំប្តូរទីតាំងរាងកាយទៅខាងក្រោយពេក ព្រោះបាល់នឹងហោះខ្ពស់ជាងគោលដៅ។ ច្បាប់ FIFA Laws of the Game បែងចែកហ្វ្រីឃីកជាប្រភេទដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោល ហើយភាពខុសគ្នានេះមានសារៈសំខាន់ចំពោះការសម្រេចចិត្តនៅលើទីលាន។ ពាក្យណែនាំរបស់ IFAB ចែងថា “បាល់ត្រូវឈប់ស្ងៀម ហើយអ្នកទាត់មិនត្រូវប៉ះបាល់ម្ដងទៀត មុនពេលកីឡាករផ្សេងទៀតប៉ះវា”។ នេះជាច្បាប់មូលដ្ឋាន ប៉ុន្តែអ្នកថ្មីជាច្រើននៅតែប្រញាប់ប៉ះបាល់ម្ដងទៀត—ហើយបន្ទាប់មកបន្ទោសស្មៅ មិនមែនបច្ចេកទេសខ្លួនឯងទេ។

តើជំហានទាត់បាល់ត្រូវរៀបចំដូចម្តេច?

ជំហានទាត់បាល់ត្រូវរៀបចំដោយឲ្យជើងទ្រទ្រង់នៅចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងបែរមុខទៅគោលដៅ។ ចាប់ផ្តើមពីការរត់ចូល ៣–៥ ជំហាន ដោយរក្សាល្បឿនស្មើ មិនរត់កោងខ្លាំងពេក និងមិនបន្ថយល្បឿននៅជំហានចុងក្រោយ។

ការរត់ចូលមិនមែនជាការប្រណាំងទេ។ មុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេជួយឲ្យអ្នកបង្កើតការបង្វិលទៅបាល់បានល្អ ខណៈមុំត្រង់ជាងនេះសមស្របសម្រាប់ការទាត់បាល់រាប និងមានកម្លាំង។ បន្ទាប់ពីដាក់ជើងទ្រទ្រង់ ស្មា និងត្រគាកគួរបែរទៅទិសដែលអ្នកចង់ឲ្យបាល់ចាប់ផ្តើម។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់កោងទៅខាងស្តាំ អ្នកត្រូវប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេងនៃបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ហើយបន្តចលនាជើងឆ្លងកាត់រាងកាយ។ ប្រសិនបើចង់បានបាល់រាប ជើងត្រូវប៉ះកណ្តាលបាល់ ហើយរាងកាយបត់ទៅមុខបន្តិច។ កុំមើលគោលដៅយូរពេករហូតភ្លេចបាល់; មើលគោលដៅមុនប៉ះ ហើយបង្វែរភ្នែកទៅចំណុចប៉ះនៅពេលរត់ចូល។ វិធីនេះត្រូវហ្វឹកហាត់ ២០ ដងក្នុងមួយចំណុច មិនមែនទាត់មួយគ្រាប់ហើយសម្រេចថាខ្លួនឯងពូកែរួចទេ។

តើអ្វីខ្លះជាចំណុចសំខាន់បំផុតទាំងបី?

ចំណុចសំខាន់បំផុតទាំងបីគឺ ចំណុចប៉ះបាល់ ទីតាំងរាងកាយ និងការតាមដានជើង។ ចំណុចប៉ះកំណត់ការកោង ឬកម្ពស់ ទីតាំងរាងកាយកំណត់ទិសដំបូង និងការតាមដានជួយរក្សាល្បឿនបង្វិល។ ប្រសិនបើបាត់បង់មួយក្នុងចំណោមបីនេះ បាល់នឹងមិនមានភាពទៀងទាត់ទេ ទោះបីអ្នកមានកម្លាំងជើងល្អក៏ដោយ។

១. ចំណុចប៉ះលើបាល់

  • ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ ដើម្បីបង្កើតកម្ពស់ និងឲ្យបាល់ឆ្លងជញ្ជាំង។
  • ប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេង ឬខាងស្តាំ ដើម្បីបង្កើតការបង្វិលកោង។
  • ប៉ះកណ្តាលបាល់ ដើម្បីទាត់រាប និងបន្ថយការបង្វិល។
  • ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ និងប្រើខ្សែស្បែកជើងសម្រាប់កម្លាំង។

ការប៉ះបាល់មិនដូចគ្នាសម្រាប់គ្រប់ចម្ងាយទេ។ នៅចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ អ្នកអាចប្រើការកោងច្រើន ព្រោះបាល់មានពេលប្តូរទិសមុនដល់គោលដៅ។ នៅចម្ងាយ ៣០ ម៉ែត្រ ការកោងខ្លាំងពេកអាចធ្វើឲ្យបាល់បាត់ល្បឿន ហើយអ្នកចាំទីមានពេលអានទិស។ ចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺសន្ទុះបាល់៖ បាល់ដែលបង្វិលខ្លាំងតែងតែបាត់ថាមពលទៅលើការកកិតជាមួយខ្យល់។ ដូច្នេះនៅទីលានសើម ឬមានខ្យល់ខ្លាំង ការទាត់កោងតិចជាមួយល្បឿនខ្ពស់អាចមានប្រសិទ្ធភាពជាងការធ្វើតាមវីដេអូរបស់ David Beckham ដោយមិនកែតាមលក្ខខណ្ឌទីលាន។ អ្នកគួរចែកការហ្វឹកហាត់ជា ៤ តំបន់គោលដៅ ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់នីមួយៗ ដើម្បីវាស់ភាពរីកចម្រើនដោយទិន្នន័យ មិនមែនដោយអារម្មណ៍។

Close-up of football boots positioned beside a stationary ball before a precision free kick

២. ទីតាំងរាងកាយ និងការរក្សាលំនឹង

រាងកាយត្រូវបញ្ជូនសញ្ញាទៅបាល់មុនពេលជើងប៉ះវា។ ប្រសិនបើស្មាបើកទៅខាងក្រោយ បាល់នឹងឡើងខ្ពស់; ប្រសិនបើទ្រូងបត់ទៅមុខ និងក្បាលនៅលើបាល់ បាល់នឹងមានទិសរាបជាង។ ជើងទ្រទ្រង់ត្រូវបត់ជង្គង់បន្តិច ដើម្បីរក្សាលំនឹង និងអនុញ្ញាតឲ្យត្រគាកបង្វិលបានរលូន។ កុំដាក់ជើងទ្រទ្រង់ឆ្ងាយពីបាល់ពេក ព្រោះវានឹងបង្ខំឲ្យអ្នកលាតខ្លួន និងបាត់ភាពត្រឹមត្រូវ។ FIFA World Cup កម្រិតខ្ពស់បង្ហាញថា កីឡាករដែលទាត់បាល់ស្ថិតស្ថេរមិនចាំបាច់ទាត់លឿនបំផុតទេ ប៉ុន្តែពួកគេអាចផលិតចលនាដូចគ្នាជាបន្តបន្ទាប់។ សូម្បីតែអ្នកចាំទីរបស់ Argentina ឬ France ក៏ពិបាកទប់បាល់ ប្រសិនបើកម្ពស់ ចំណុចធ្លាក់ និងល្បឿនត្រូវគ្នា។ សាកថតសកម្មភាពពីមុំចំហៀង ហើយពិនិត្យថា ក្បាលរបស់អ្នកនៅលើបាល់ឬអត់ នៅពេលប៉ះ។ នេះជាវិធីកែបច្ចេកទេសដែលមានប្រយោជន៍ជាងការស្តាប់មិត្តភក្តិស្រែកថា “ទាត់ឲ្យខ្លាំងជាងនេះ”។

៣. ការតាមដានជើង និងការអានអ្នកចាំទី

ការតាមដានជើងគឺចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ ដែលជួយរក្សាទិស និងល្បឿន។ សម្រាប់បាល់កោង ជើងគួរបន្តឆ្លងកាត់រាងកាយ ខណៈសម្រាប់បាល់រាប ជើងគួរបន្តទៅមុខតាមគោលដៅ។ ការឈប់ជើងភ្លាមៗធ្វើឲ្យការបង្វិលមិនពេញ ហើយបាល់អាចផ្លាតចេញពីជ្រុងដែលបានកំណត់។ មុនទាត់ ត្រូវសង្កេតថាអ្នកចាំទីឈរនៅកណ្តាលឬផ្លាស់ទៅជ្រុងណាមួយ។ ប្រសិនបើជញ្ជាំងមានកីឡាករ ៤–៥ នាក់ ហើយអ្នកចាំទីលាក់ខ្លួនពីក្រោយពួកគេ បាល់កោងលើជញ្ជាំងទៅជ្រុងឆ្ងាយជាជម្រើសមានហេតុផល។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរខាងមួយ អ្នកអាចទាត់រាបកាត់ខាងក្រោមជញ្ជាំង ឬប្រើមិត្តរួមក្រុមបន្លំការមើល។ ស្ថិតិរបស់ FIFA Training Centre ផ្តោតលើការសម្រេចចិត្តតាមបរិបទ ដូច្នេះកុំចម្លងទម្រង់របស់ Neymar ឬ Kevin De Bruyne ដោយមិនពិនិត្យចម្ងាយ និងទីតាំងអ្នកការពារ។

ចង់ប្រៀបធៀបយុទ្ធសាស្ត្រកោង រាប និងបញ្ជូន សូមមើលការណែនាំបន្ថែមនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើករណីពិសេស និងកំហុសអ្វីដែលត្រូវប្រយ័ត្ន?

ករណីពិសេសដែលធ្វើឲ្យការទាត់ហ្វ្រីឃីកបរាជ័យមានដូចជា ខ្យល់បក់ខ្លាំង ទីលានសើម បាល់មិននៅស្ងៀម ជញ្ជាំងខុសចម្ងាយ និងអ្នកចាំទីចាប់ផ្តើមផ្លាស់ទីមុនពេលទាត់។ ត្រូវកែសម្រួលកម្លាំង និងគោលដៅតាមបរិបទ មិនមែនប្រើរូបមន្តតែមួយរាល់ពេលទេ។ ច្បាប់ហ្វ្រីឃីករបស់ IFAB ក៏កំណត់ភាពខុសគ្នារវាងការទាត់ដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោល ដែលអ្នកត្រូវយល់មុនពេលសម្រេចចិត្ត។

កំហុសដែលឃើញញឹកញាប់

អ្នកចាប់ផ្តើមភាគច្រើនធ្វើកំហុសបួនយ៉ាង៖

  1. រត់ចូលលឿនពេក ហើយបាត់ជំហានចុងក្រោយ។
  2. ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ឆ្ងាយ ឬជិតបាល់ពេក។
  3. មើលជញ្ជាំង និងគោលដៅយូរ ប៉ុន្តែមិនគ្រប់គ្រងចំណុចប៉ះ។
  4. ព្យាយាមទាត់ខ្លាំងបំផុត ទោះបីមុំ និងកម្ពស់មិនត្រឹមត្រូវ។

មានចំណុចមួយដែលសំខាន់ជាងការទាត់កម្លាំង៖ ការទស្សន៍ទាយចលនាជញ្ជាំង។ ក្រុមការពារមួយចំនួនលោតនៅពេលទាត់ ខណៈអ្នកខ្លះឈររឹង ដើម្បីទប់បាល់រាប។ ប្រសិនបើអ្នកសង្កេតឃើញកីឡាករខាងក្រោមជញ្ជាំងបើកជើង ឬបត់ខ្លួន ការទាត់រាបអាចឆ្លងកាត់ចន្លោះនោះបាន។ ក្នុងការហ្វឹកហាត់ អ្នកអាចប្រើកីឡាករ ៤ នាក់ជាជញ្ជាំង និងកំណត់ឲ្យពួកគេលោតមិនទៀងទាត់ ដើម្បីបង្កើតស្ថានភាពជាក់ស្តែង។ ចំពោះទីលានសើម គួរបន្ថយការបង្វិលប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ និងផ្តោតលើបាល់ដែលធ្លាក់លឿន ព្រោះផ្ទៃសើមធ្វើឲ្យបាល់រអិលបន្ទាប់ពីប៉ះដី។ តួលេខនេះជាគោលការណ៍ហ្វឹកហាត់ មិនមែនច្បាប់ថេរទេ—សាកល្បងដោយគ្រូបង្វឹក និងស្ថានភាពបាល់ជាក់ស្តែង។

Goalkeeper organizing a five-player defensive wall during a tense free-kick drill

របៀបហ្វឹកហាត់ឲ្យមានលទ្ធផល

កម្មវិធីហ្វឹកហាត់ ៣០ នាទីអាចរៀបចំដូចនេះ៖

  • ៥ នាទី៖ កម្តៅសាច់ដុំ ការបត់កជើង និងការរត់ខ្លី។
  • ១០ នាទី៖ ទាត់បាល់កោងទៅជ្រុងឆ្វេង និងស្តាំ ចំនួន ១០ គ្រាប់ក្នុងមួយជ្រុង។
  • ៨ នាទី៖ ទាត់បាល់រាបក្រោម ឬកាត់ជញ្ជាំងដោយមានអ្នកការពារ។
  • ៥ នាទី៖ សាកល្បងចម្ងាយ ២០, ២៥ និង ៣០ ម៉ែត្រ។
  • ២ នាទី៖ កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ និងកំហុសចម្បង។

អ្វីដែលគួរវាស់គឺភាពជាប់លាប់ មិនមែនតែគ្រាប់បាល់ចូលស្អាតបំផុតទេ។ កំណត់ត្រាដែលមានប្រយោជន៍រួមមាន ចំនួនបាល់ចូលតំបន់ ១ ម៉ែត្រពីបង្គោល កម្ពស់បាល់នៅពេលឆ្លងជញ្ជាំង និងចំនួនបាល់ដែលហោះលើគោលដៅ។ ការថតវីដេអូ ៦០ ហ្វ្រេមក្នុងមួយវិនាទីអាចជួយឲ្យអ្នកពិនិត្យចំណុចប៉ះ និងការបង្វិលបានច្បាស់ជាងភ្នែកទទេ។ ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ថាកំពុងទាត់ខ្លាំងឡើង ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះ សូមបន្ថយកម្លាំងទៅប្រហែល ៧០–៨០ ភាគរយ ហើយកែជំហានមុន។ នេះជាចំណុចប្រឆាំងនឹងអារម្មណ៍របស់អ្នកលេងជាច្រើន ប៉ុន្តែការគ្រប់គ្រងគោលដៅឈ្នះការបង្ហាញកម្លាំងជានិច្ច។

សម្រាប់ការវិភាគបន្ថែម សូមស្វែងរក បច្ចេកទេសទាត់បាល់កម្រិតខ្ពស់ និងប្រៀបធៀបជាមួយការវិភាគប្រកួតរបស់ ប្រកួតបាល់ទាត់។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ ហ្វ្រីឃីកល្អគឺជាវិទ្យាសាស្ត្រ មិនមែនសំណាង

របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត គឺការរួមបញ្ចូលការអានស្ថានភាព ចំណុចប៉ះត្រឹមត្រូវ រាងកាយមានលំនឹង និងការហ្វឹកហាត់ដែលអាចវាស់វែងបាន។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ ប្រើគោលដៅ ៤ តំបន់ ហើយកត់ត្រាលទ្ធផលយ៉ាងហោចណាស់ ៤ សម័យ មុនពេលប្តូរបច្ចេកទេស។ កុំចម្លង Lionel Messi, David Beckham ឬ Cristiano Ronaldo ដោយមិនយល់ពីភាពខុសគ្នានៃជើង ស្បែកជើង បាល់ ខ្យល់ និងទីលាន។ សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងតាមដាន FIFA World Cup 2026 ការសង្កេតថាកីឡាករជ្រើសបាល់កោង ឬបាល់រាបនៅស្ថានភាពណា នឹងធ្វើឲ្យការយល់ដឹងអំពីយុទ្ធសាស្ត្រកាន់តែជ្រៅ។ និយាយឲ្យខ្លី៖ គ្រប់គ្រងចំណុចប៉ះ មិនមែនបង្ខំកម្លាំងទេ; អ្នកណាដែលនៅតែទាត់ឲ្យខ្លាំងជាងគេគ្រប់លើក កំពុងប្រកួតជាមួយជញ្ជាំង មិនមែនជាមួយអ្នកចាំទីទេ។

ចង់បន្តរៀនពីការវិភាគប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករមុន FIFA World Cup 2026 សូមចូលមើលមាតិកាពាក់ព័ន្ធ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើបាល់ហ្វ្រីឃីកជាអ្វី?

ចម្លើយ៖ បាល់ហ្វ្រីឃីកគឺជាការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ បន្ទាប់ពីក្រុមម្ខាងប្រព្រឹត្តកំហុស ហើយអាចជាប្រភេទដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល។ ការទាត់ដោយផ្ទាល់អាចចូលទីបានដោយមិនចាំបាច់ឲ្យកីឡាករផ្សេងប៉ះបាល់ ខណៈការទាត់ដោយប្រយោលត្រូវឲ្យមានការប៉ះបាល់មួយលើកទៀតមុនពេលគ្រាប់បាល់មានសុពលភាព។ តាមច្បាប់ IFAB គូប្រកួតត្រូវនៅចម្ងាយយ៉ាងតិច ៩,១៥ ម៉ែត្រ ពីបាល់ លើកលែងតែស្ថានភាពពិសេសនៅជិតទីតាំងរបស់ខ្លួន។ ការយល់ពីប្រភេទនេះជួយឲ្យអ្នកមិនទាត់បាល់ចូលហើយបែរមករកចៅក្រមដោយមុខស្រពោន។

សំណួរ៖ តើត្រូវទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកជាដំណាក់កាលដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ដំបូងកំណត់គោលដៅ បន្ទាប់មកដាក់បាល់ឲ្យស្ងៀម វាស់ជំហានរត់ចូល ៣–៥ ជំហាន និងដាក់ជើងទ្រទ្រង់ចម្ងាយ ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។ បន្ទាប់ពីនោះ ប៉ះផ្នែកខាងក្នុង ឬខ្សែស្បែកជើងទៅលើចំណុចដែលបានជ្រើស ហើយបន្តចលនាជើងតាមទិសគោលដៅ។ អ្នកថ្មីគួរហ្វឹកហាត់ពីចម្ងាយ ១៨–២០ ម៉ែត្រ មុនពេលបន្ថែមទៅ ២៥–៣០ ម៉ែត្រ។ ការថតវីដេអូពីមុំខាងមុខ និងចំហៀងអាចបង្ហាញថា រាងកាយបើកខ្លាំងពេក ឬក្បាលលើកឡើងមុនពេលប៉ះបាល់។

សំណួរ៖ តើការទាត់បាល់កោងខុសពីការទាត់បាល់រាបយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់កោងប្រើការប៉ះទៅផ្នែកចំហៀងនៃបាល់ ដើម្បីបង្កើតការបង្វិល ខណៈបាល់រាបប្រើការប៉ះកណ្តាលបាល់ ដើម្បីរក្សាល្បឿន និងទិសត្រង់។ បាល់កោងសមស្របសម្រាប់ឆ្លងជញ្ជាំងទៅជ្រុងឆ្ងាយ ប៉ុន្តែបាត់ថាមពលច្រើនជាងនៅពេលបង្វិលខ្លាំង។ បាល់រាបអាចមានប្រសិទ្ធភាពនៅពេលជញ្ជាំងលោត ឬមានចន្លោះក្រោមជើង ប៉ុន្តែត្រូវការភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់។ ជ្រើសរើសតាមទីតាំងអ្នកចាំទី ចំនួនកីឡាករក្នុងជញ្ជាំង និងចម្ងាយ មិនមែនតាមស្ទីលដែលមើលទៅស្អាតបំផុតឡើយ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់ហ្វ្រីឃីករបស់ខ្ញុំហោះលើគោលដៅ?

មូលហេតុជាញឹកញាប់គឺរាងកាយបត់ទៅខាងក្រោយ ជើងទ្រទ្រង់ដាក់ខាងក្រោយបាល់ ឬចំណុចប៉ះស្ថិតនៅក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ កែដោយដាក់ក្បាលនៅលើបាល់ បត់ជង្គង់ជើងទ្រទ្រង់បន្តិច និងប៉ះកណ្តាលបាល់ជាងមុន។ ហ្វឹកហាត់ដោយកំណត់ខ្សែសម្គាល់នៅលើគោលដៅ ហើយទាត់ត្រឹមកម្លាំង ៧០ ភាគរយ ដើម្បីស្វែងរកទិសជាមុន។ ប្រសិនបើបាល់នៅតែហោះខ្ពស់ សូមថតពីចំហៀងពិនិត្យថា ជើងរបស់អ្នកលើកខ្ពស់ពេកនៅពេលតាមដានឬអត់។

សំណួរ៖ តើចម្ងាយប៉ុន្មានជាមុំល្អសម្រាប់ហ្វ្រីឃីក?

ចម្ងាយ ១៨–២៥ ម៉ែត្រសមស្របសម្រាប់ការទាត់កោងទៅជ្រុង ខណៈ ២៥–៣៥ ម៉ែត្រត្រូវការកម្លាំង និងគន្លងខ្ពស់ជាង។ មិនមានចម្ងាយតែមួយដែលល្អសម្រាប់គ្រប់កីឡាករទេ ព្រោះប្រវែងជើង បាល់ ស្បែកជើង ខ្យល់ និងភាពសើមនៃទីលានសុទ្ធតែមានឥទ្ធិពល។ ចាប់ផ្តើមវាស់សមត្ថភាពរបស់អ្នកនៅ ២០ ម៉ែត្រ ដោយទាត់ ២០ គ្រាប់ ហើយកត់ចំនួនដែលចូលតំបន់មួយម៉ែត្រពីបង្គោល។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវលើស ៦០ ភាគរយ អ្នកអាចបន្ថែមចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រដោយមិនប្តូរទម្រង់ភ្លាមៗ។

សំណួរ៖ តើអ្វីត្រូវធ្វើនៅពេលខ្យល់ខ្លាំង ឬទីលានសើម?

នៅពេលខ្យល់ខ្លាំង អ្នកគួរបន្ថយការកោង និងទាត់បាល់ឲ្យមានល្បឿនខ្ពស់ជាងធម្មតា ខណៈទីលានសើមត្រូវប្រយ័ត្នការរអិលនៅពេលរត់ចូល។ ពិនិត្យទិសខ្យល់ដោយលើកស្មៅ ឬសង្កេតទង់ជាតិ មុនជ្រើសគោលដៅ។ នៅទីលានសើម អាចបន្ថយការបង្វិលប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ ហើយផ្តោតលើបាល់ធ្លាក់លឿន ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រែប្រួលក្រោយប៉ះដី។ ប្រសិនបើស្បែកជើងមិនសមនឹងផ្ទៃស្មៅ កុំបង្ខំទាត់ចម្ងាយ ៣០ ម៉ែត្រ ព្រោះបញ្ហានោះជាការកាន់ជាប់ដី មិនមែនជាកង្វះកម្លាំងទេ។

លើកកម្ពស់ហ្គេមរបស់អ្នកជាមួយយុទ្ធសាស្ត្រពិសេស។

ប្រកួតបាល់ទាត់ · Protocol Archive · Elite Access

Related Articles